Geproefd: Albarossa van Michele Chiarlo

Posted on 3 mei 2014

0


Voor de proefnotitie van Michele Chiarlo’s ‘Montald’ Albarossa 2007, zie onderaan deze post.

Albarossa Michele Chiarlo Monferrato 2007Albarossa is een ietwat zonderlinge blauwe druif die in hetzelfde rijtje thuishoort als bijvoorbeeld Pinotage en Ruby Cabernet. Net zoals deze twee is het ook een kunstmatige cross breed die in een labo tot stand is gekomen. Abraham Izak Perold combineerde Pinot Noir en Cinsault om Pinotage te maken en Harold Olmo kruiste Cabernet Sauvignon en Carignan tot Ruby Cabernet.

Albarossa is een creatie van de Italiaanse oenoloog en professor Giovanni Dalmasso (1886-1976) uit de noordoostelijke regio Veneto.

In 1938 kruiste hij de Piemontese klassedruiven Nebbiolo en Barbera en doopte het resultaat ‘Albarossa’. Een minder vlot bekkend synoniem is ‘Dalmasso XV/3115-31’.

Het was de bedoeling van Dalmasso om de kwaliteit van Nebbiolo te koppelen aan de hoge productie van Barbera. De kruising moest ook beter bestand zijn tegen schimmel en meeldauw. Uit DNA-onderzoek in 2009 bleek echter dat hij helemaal geen Nebbiolo had gebruikt maar wel Chatus, een oud ras afkomstig uit de Franse Ardèche. Zijn fout is begrijpelijk, want één van de synoniemen van Chatus is ‘Nebbiolo di Dronero’.

Hoewel Albarossa dus geen pure ‘Nebbiolo-roots’ heeft, biedt de druif wel enkele kwaliteiten van Barbera, zoals de mogelijkheid om laat te rijpen (dus veel suiker- en alcoholpotentieel op te bouwen) en toch mooie zuren te behouden. De trossen zijn compact met erg kleine druiven die dikke schillen hebben. Daardoor zijn de wijnen doorgaans intens gekleurd.

Pas in 1977 werd Albarossa erkend als een variëteit die gebruikt mag worden voor de Italiaanse wijnbouw. Giovanni Dalmasso heeft het helaas niet mogen meemaken, want hij overleed een jaar eerder. Sindsdien is de druif nooit commercieel doorgebroken. In het jaar 2000 was er minder dan 10 hectare mee aangeplant in heel Italië. Ter illustratie: de volledige aangeplante oppervlakte van Château Margaux alleen bedraagt al zo’n 80 hectare …

Toch zijn er enkele producenten die Albarossa in stand houden. De bekendste van hen is Michele Chiarlo, een Piemontese wijnmaker die naast onder meer Barolo’s en Barbaresco’s ook ‘Montald’, een monocépage van Albarossa, produceert onder de DOC Monferrato.

Proef op de som: Michele Chiarlo, Montald Albarossa (2007)

Deze wijn fermenteerde 6 à 7 dagen in stalen tanks en rijpte daarna in grote vaten van 50 hl. Robijnrode kleur in het glas, met weinig teken van veroudering aan de randen, ondanks de 7 jaar in de fles. Matig intense, maar aangename neus met aroma’s van bosvruchten, zure kersen en een lichte houttoets. Daaronder zit ook nog iets mineraal (doet denken aan natgeregend grind). In de mond een rijke wijn met overwegend rijp, zoet fruit (pruim, kers) en hout. Degelijke afdronk, voldoende fraîcheur en nog opvallend robuuste tannines. Dat is niet zo verrassend als je denkt aan de dikke schillen van de kleine Albarossa-druif … Deze wijn kan zeker nog even mee, maar is nu ook al aangename verrassing!

Wil je op de hoogte blijven van wat er reilt en zeilt op Le Vin Perdu? Dat kan via Twitter en Facebook.

Advertenties