Château Chapeau, Lous Grezes 2011

Posted on 12 mei 2014

0


Chateau Chapeau 2011 Lous GrezesLe Pin, Le Clos des Quatre Vents, Malartic Lagravière, Prieuré- Lichine, Pabus, Perayne … Voorbeelden van châteaux in Bordeaux die door Belgen worden bestierd, zijn er genoeg. Maar ook elders in La Douce France zwoegen landgenoten tussen hun eigen wijnranken.

Luc Lybaert en Trees Claes uit Sint-Amandsberg bijvoorbeeld. In 2003 kochten ze een wijndomein in de Languedoc en doopten het Lous Grezes. Nog geen tien jaar later kroonde de culinaire gids GaultMillau hen tot Wijnmakers van het Jaar in de Languedoc.

Lous Grezes beslaat in totaal zo’n 15 hectare in Piémont Cevenol, de noordoostelijke Languedoc. Van in het begin werd er gekozen voor natuurlijke wijnbouw. Dat maakt het etiket van de fles ‘Château Chapeau’ die ik voor me heb meteen duidelijk: ‘ne contient pas de sulfites ajoutés’. Van wijngaard tot botteling komt er dus geen SO2 aan te pas. De filosofie van Lous Grezes bestaat er namelijk in om wijnen met pure, oorspronkelijke smaken te maken. Geen industrieel gepolijste allemansvrienden dus, maar een zo authentiek mogelijk resultaat van wijngaardwerk en terroir.

Op het etiket valt ook de tekening van Kamagurka op. De verklaring daarvoor schuilt in de achtergrond van Luc Lybaert. Als kinesist gespecialiseerd in manuele therapie kreeg hij in Gent namelijk ook de voornoemde kunstenaar Luc Zeebroek over de vloer. Die maakte in 2005 de tekening voor Lous Grezes.

Proef op de som: Château Chapeau 2011

Château Chapeau is een instapwijn van Lous Grezes, die ze zelf omschrijven als een ‘vin de soif’. De wijn wordt gemaakt binnen de IGP Cévennes. De assemblage bestaat doorgaans uit 50% Merlot, 25% Tempranillo en 25% Carignan, maar in de 2011 zit ook Grenache. De precieze samenstelling is niet meteen terug te vinden.

In de neus vallen eerst hout en intens fruit – pruimen en kersen – op. Na wat walsen daagt ook iets ‘groenigs’ op dat doet denken aan menthol of eucalyptus (maar ik kon het niet helemaal plaatsen). Niet alledaags, maar verre van onaangenaam! In de mond mooi fruit en verrassende tannines. Meer dan ik had verwacht. In de afdronk een bittere toets en opnieuw iets van verse, groene kruiden. Het fruit en de fijne zuren zorgen ervoor dat deze wijn vlot drinkt. Volfruitig, fris en met aparte aroma’s waaraan je kan blijven snuffelen. Zo hebben we ze graag! Benieuwd naar meer van Lous Grezes.

[Coverfoto: www.lousgrezes.com]

Wil je op de hoogte blijven van wat er reilt en zeilt op Le Vin Perdu? Dat kan via Twitter en Facebook.

Advertenties
Posted in: Proefnotities